...Opowieść o ludziach nie_stąd...
Dodane przez Magdalena dnia Wrzesień 22 2012 07:43:12
Są ludzie stąd i ludzie nie_stąd. Opowiem tobie o ludziach nie_stąd. Ludzie nie_stąd zazwyczaj, ale nie zawsze mają trudne dzieciństwo, często trudne życie. Wybierają je, aby przypomnieć sobie, gdy już się narodzą, po co przyszli. Gdyby mieli dobre dzieciństwo, nigdy by sobie nie przypomnieli. Ale często żal jest tak wielki, że ten przysłania wszystko. Ludzie nie_stąd nie zakorzeniają się, choć mają korzenie. Są w drodze, nawet jeśli stoją, ciągle są w drodze, nawet jeśli siedzą, ciągle są w drodze. Ludzie nie_stąd patrzą na ludzi stąd przez lustro weneckie. Tylko wtedy, gdy chcą można spojrzeć im naprawdę w oczy. Ale ludzie stąd nie zawsze są w stanie wytrzymać tego, co widzą a widzą siebie, widzą smutek nad sobą i widzą całą przestrzeń tego, czego widzieć nie chcą. Często nie chcą widzieć miłości, często źle tę miłość pojmują. Dlatego ludzie nie_stąd potrafią tak patrzeć, by ludzie stąd nigdy nie odgadli nawet ich koloru oczu. Ludzie nie_stąd patrzą z cienia, choć nie są cieniem.
wiecej tutaj:

Link