perspektywy
Szukaj:
Witamy Cię Gościu na perspektywy. Zarejestruj się lub zaloguj, aby otrzymać pełen dostęp do strony.
...Kto dziś obchodzi imieniny...
trwa inicjalizacja, prosze czekac...Gry online
...Online...
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 158
Najnowszy Użytkownik: Marek
...Opowieść o ludziach nie_stąd...


Są ludzie stąd i ludzie nie_stąd. Opowiem tobie o ludziach nie_stąd. Ludzie nie_stąd zazwyczaj, ale nie zawsze mają trudne dzieciństwo, często trudne życie. Wybierają je, aby przypomnieć sobie, gdy już się narodzą, po co przyszli. Gdyby mieli dobre dzieciństwo, nigdy by sobie nie przypomnieli. Ale często żal jest tak wielki, że ten przysłania wszystko. Ludzie nie_stąd nie zakorzeniają się, choć mają korzenie. Są w drodze, nawet jeśli stoją, ciągle są w drodze, nawet jeśli siedzą, ciągle są w drodze. Ludzie nie_stąd patrzą na ludzi stąd przez lustro weneckie. Tylko wtedy, gdy chcą można spojrzeć im naprawdę w oczy. Ale ludzie stąd nie zawsze są w stanie wytrzymać tego, co widzą a widzą siebie, widzą smutek nad sobą i widzą całą przestrzeń tego, czego widzieć nie chcą. Często nie chcą widzieć miłości, często źle tę miłość pojmują. Dlatego ludzie nie_stąd potrafią tak patrzeć, by ludzie stąd nigdy nie odgadli nawet ich koloru oczu. Ludzie nie_stąd patrzą z cienia, choć nie są cieniem.
Z pozoru są tacy sami jak inni ludzie, nic ich nie wyróżnia. Są tak samo zbudowani, niektórzy nie potrafią nawet pisać, wykonują ciężkie prace, a jednak każdy wyczuwa szóstym zmysłem, że coś jest nie tak. Ludzie stąd lgną do ludzi nie_stąd. Karmią się nimi i boją się ich.
Ale miało być o ludziach nie_stąd. Potrafią mówić językiem aniołów, rozumieć drzewa, rozmawiać z ptakami, wysłuchać rzeki. Nie potrafią tylko rozmawiać z ludźmi stąd. Ludzie stąd nie potrafią słuchać, a trudno się mówi, gdy ktoś nie słucha. Dlatego gdy ludzie nie_stąd mówią „a”, ludzie stąd słyszą „b”. Ludzie nie_stąd szukają doskonałej formy wyrazu i tracą wiele czasu na to. A czasu nie mają wiele, bo często zbyt szybko odchodzą. Dokąd odchodzą? Tam, gdzie mówią – jestem stąd. Ale to daleko, tuż za ostatnią bramą.
Ludzie nie_stąd nie zawsze wiedzą kim są. Wtedy są bardzo nieszczęśliwi i samotni. Tak bardzo, że sięgają po używki i poddają się nałogom. Gdy sobie przypomną stają się wolni, choć nie bywają bogaci, są najbogatszymi ludźmi na świecie.
Ludzie nie_stąd każdego ranka budzą się szczęśliwi, nawet gdy są głodni, bo widzą niebo, czują powietrze, słyszą ptaki i rozpiera ich radość taka, jakby byli wśród aniołów, nawet jeśli w anioły nie wierzą.
W żyłach ludzi nie_stąd płynie morze, mają w sobie gwiazdy. Ludzie nie stąd wiedzą, że są jedynymi dziedzicami tego świata. Ludzie stąd tego nie wiedzą. Dlatego ludzie nie_stąd tak bardzo cieszą się z każdego objawu, z każdego tchnienia życia, z każdego jego oblicza. I rozumieją grę światła i cieni, dlatego nie ma w nich pogardy dla tych, którzy postępują nikczemnie.
Ludzie nie_stąd znają wszystkie drogi we wszystkich epokach, bo nie ma czasu i wszystko co miało stać się - stało się i wszystko, co stać się ma - działo się już, wszystkie możliwości wszystkich prawdopodobieństw. Znają też nicość przypominającą cień, bo tylko w ten sposób, poznając ją, byli w stanie poznać wszystko inne. A nicość jest zimna, bardzo zimna. Cień bowiem nieznający światła przenika do szpiku kości i zamraża myśli. Ludzie nie_stąd nie boją się cienia, bo cień mimo swej siły nie pokona ich, choć z tego cienia stworzony został świat. Dlatego ludzie nie_stąd kochają. Kochają cień, z którego powstał świat i kochają światło. Kochają też ludzi stąd i pragną ich szczęścia, tak samo jak pragną szczęścia dla siebie. Ludzie nie_stąd kochają świat jak swój własny dom, ale wiedzą, że to dom tymczasowy. Póki w nim są, dbają o niego. Ludzie nie_stąd pragną, aby wszyscy cieszyli się światem i wszyscy rozumieli, że świat jest zwierciadłem Nieskończonego Piękna, rozumieją, że świat nie jest dziedziną Światłości i Pokoju, bo ludzie stąd zakłócają Porządek Rzeczy i nie widzą, że brama jest tuż za zasłoną na ich własnych oczach.
Ludzie nie_stąd są tacy sami, tylko że już nie śnią. Dlatego ludzie nie_stąd chcą, aby ludzie stąd stali się tacy jak oni, bo tylko wtedy, świat ten może stać się szczęśliwym domem.
Z tego powodu ludzie stąd nazywają ich fantastami. To słowo wymyślone specjalnie dla nich. Wymyślono jeszcze wiele innych słów, ale zostańmy przy fantastach. Dlatego ludzie_nie stąd często sięgają po tę formę wyrazu, aby przy pomocy fantastycznego świata i alegorii, przedstawić prawdę.

Dodane przez Magdalena dnia wrzesień 22 2012 07:32:57 0 Komentarzy - 981 Czytań - Drukuj
...Komentarze...
Brak komentarzy.
...Dodaj komentarz...
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
...Oceny...
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
...Logowanie...
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
...Ostatnie Artykuły...
***
( kruczy sen )
( *** )
***
spotkaliśmy się jutro
...Nawigacja...
Strona Główna
Galeria
Artykuły
Forum
Linki
Kategorie Newsów
Download
FAQ
Kontakt
Szukaj
Wiersze Bazyliszka
Mapy - więcej w linkach
...Na Forum...
Najnowsze Tematy
Need to share sth wi...
Hi
spodnie jeansowe dla...
meble z drewna litego
ŚWIAT MIKRO W MAKRO ...
Najciekawsze Tematy
S-BOX XXL [703]
Istota zwana koniem [151]
coś tam coś tam o... [134]
Cisza [68]
Tuz za progiem ;) [34]

Nic nie jest skończone wszystko jest nieskończone

Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie | okazjanazakupy.pl